<span style="display:none;">></span>

“We willen het verschil kunnen maken.”



Liesbeth Snoeys (54) uit Herentals is bezielster van Lolo Deco, een vzw die stijlvolle, handgemaakte producten uit Madagaskar verkoopt om onderneemsters uit dat land én Belgische artsen ter plaatse te ondersteunen.
Vicky Nolf (57) uit Morkhoven is mede-initiatiefneemster van de vzw.

Je hebt ze waarschijnlijk al in onze boetieks gezien: de prachtige raffia tassen van Lolo Deco. Het verhaal erachter van bezielsters en vriendinnen Liesbeth Snoeys en Vicky Nolf is minstens zo mooi. Ze trekken speciaal ervoor naar Madagaskar om de maaksters van de tassen van inkomen te voorzien én artsen uit België ter plaatse financieel te ondersteunen.

HOE KWAMEN JULLIE OP HET IDEE OM TASSEN IN MADAGASKAR TE LATEN MAKEN VOOR HET GOEDE DOEL?
Liesbeth: “Mijn man is arts en is vrijwilliger bij medische missies in Madagaskar om er kindjes met een lip- en gehemeltespleet te opereren. Ik ging geregeld mee om te helpen en was erg onder de indruk van de grote armoede. Ik wilde meer doen voor de bevolking.”
Vicky: “Ze nam mij in 2015 een keer mee en we zagen dat de vrouwen er altijd creatief bezig waren. Het idee om een project te vinden waarbij we mensen aan het werk konden zetten én artsen financieel konden ondersteunen, was geboren.

HOE BEGIN JE AAN ZO’N AMBITIEUS PLAN?
Liesbeth: “Via via zijn we in contact gekomen met een dame die een naaiatelier had. We waren meteen onder de indruk van de mooie handgemaakte producten. Omdat ze te weinig werk had voor haar veertig naaisters, hebben we tientallen manden van raffia gekocht, in onze koffers gestopt en mee terug genomen naar België.”
Vicky: “Onze vriendinnen aan wie we de spullen lieten zien, waren razend enthousiast. Inmiddels hebben we tienduizend producten verkocht en werken we samen met acht ateliertjes.”

WAT HALEN JULLIE VOORAL UIT DIT ONDERNEMERSCHAP?
Vicky: “Het geeft een enorme voldoening en laat je niet los. Die blijdschap van de vrouwen als je er een bestelling doet is enorm, ondanks de armoede en barre omstandigheden. Vorig jaar heerste er bijvoorbeeld nog de pest.”
Liesbeth: “Het is ook een avontuur. Bij zaken doen in Afrika sta je vaak voor onverwachte situaties. Toen we een keer op zoek gingen naar een man die mooie producten uit hoorn maakte, bleek hij net te zijn vermoord. Dan schrik je toch wel even.”
Vicky: “Vaak is er zelfs geen adres. Dan krijg je te horen dat je bijvoorbeeld achter die en die berg moet zijn en de derde zandweg links moet nemen…”




MOET JE NIET EEN STERKE VROUW ZIJN OM ZO’N AVONTUUR AAN TE GAAN?
Vicky: “Ik zeg altijd dat als je voor iets gaat, je nooit te vlug op moet geven. Ook niet als het even tegenzit. Zoals die keer dat een grotere verkoop uiteindelijk voor ons toch niet doorging.”
Liesbeth: “En volg je hart. Leef met je hart. Bij dit plan heb ik allesbehalve lang nagedacht. Die arme vrouwen, die kindjes die niks hebben… Dat raakt me telkens heel diep. Ik wil met mijn hart het verschil kunnen maken en blijven bijdragen.”
Vicky: “We ondernemen met een lach en een traan: we lachen met de avonturen die we meemaken, en huilen met de schrijnende dingen die we zien.”

HEBBEN JULLIE BEWONDERING VOOR DE MENSEN EN VOORAL DE VROUWEN GINDER?
Vicky: “Ja, enorm!”
Liesbeth: “De vrouwen zijn heel sterk en hebben veel doorzettingsvermogen. Vanaf hun vijftiende, zestiende krijgen meisjes het ene kind na het andere, maar blijven toch doorgaan en voor iedereen zorgen, ook al trekken de mannen vaak weg en staan ze er alleen voor.” Vicky: “Die ateliers waar wij mee samenwerken worden allemaal gerund door vrouwen. Daar kun je echt altijd op rekenen.”

EN WAARIN ZIT JULLIE EIGEN KRACHT ALS VROUW?
Vicky: “Liesbeth die durft alles, die is zo moedig! Toen ze mij vertelde over haar plannen met de vrouwen en de ateliers, had ik nooit gedacht dat ze daar echt mee door zou gaan. Ze heeft een enorme drive voor Madagaskar.”
Liesbeth: “Maar ik word wel vaak emotioneel (pinkt een traantje weg) als ik de mensen daar in armoede zie… Ze zitten onder mijn huid en geven mij de kracht om door te gaan. Maar daar heb ik wel Vicky bij nodig. Met haar kan ik naar elke oorlog trekken en die winnen we dan gegarandeerd.”